MAKARON

Makaron, jak twierdzą historycy sztuki kulinarnej, wy­naleziono przed wiekami w Neapolu. W każdym razie włoskie pochodzenie makaronu nie budzi wątpliwości. Spaghetti polane sosem pomidorowym i posypane tar­tym parmezanem są prawdziwie włoskim, popularnym, ludowym daniem. Liczba włoskich makaronów jest ogrom­na: spaghetti, spaghettini, lasagne, lasagnette, luma- che, rigatoni, stelline, ditali, farfare, fuselli, vermicęlli itd., itd. Wielką zaletą makaronu jest jego wysoka war­tość odżywcza, lekkostrawność i możność .łączenia go z najrozmaitszymi dodatkami (ser, sos pomidorowy i inne sosy, mięso, jarzyny i owoce, np. jabłka). Nasz przemysł oferuje nam dość spory asortyment makaronów: spa* ghetti, rurki, krajanka/muszelki, nitki i — czasem — ła­zanki. Makaron należy gotować w dużej ilości osolonej wody. Zbyt przegotowany nie jest smaczny. Włosi, mi­strzowie w sporządzaniu (i jedzeniu!) makaronu, uważają, że ugotowany makaron powinien zachować pewną jędrność i być „aldente (tzw. stawiać zębom leciutki opór).

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Mam na imię Zachary i chciałbym na tym blogu zamieszczać wpisy na temat kuchni. Jest to nieodzowna rzecz w życiu każdego człowieka, dlatego mam nadzieję, że temat będzie dla ciebie interesujący!